mimarlık
Büyük bir mekan kendi içinde daha küçük bir mekanı sarıp içine alabilir. Bu iki mekan arasındaki görsel ve mekansal süreklilik kolaylıkla sağlanabilir. Ancak daha küçük olan, kapsanılan mekanın dış uzayla ilişkisi, bu küçük mekanı kapsayan büyük mekana bağlıdır.
Bu tür mekansal ilişkide, daha büyük kapsayıcı mekan, kapsadığı mekan için üç boyutlu bir alan görevi yapar. Bu kavramın algılanabilmesi için boyut bakımından bu iki mekan arasında kesin bir ayrım yapmak gereklidir.
Kapsanılan mekanın boyutları arttırılacak olursa, daha büyük olan mekan kapsayıcı biçim olarak etkisini kaybetmeye başlar. Kapsanılan mekanın boyutları arttırılmaya devam edilirse, bu mekanın çevresindeki artık mekan görevini yapamayacak kadar sıkışık hale gelir.
Böyle bir kapsayıcı mekan daha çok kapsanan mekanın etrafında ince bir katman yada zar olabilir.
Kapsanılan mekan kendine daha yüksek bir dikkat değeri kazandırmak için, kendisini kapsayan mekan ile aynı biçimi paylaşıp, farklı bir şekilde yönlendirilebilir. Bu da daha büyük bir mekan içinde ikincil bir grid, bir dizi dinamik, artık mekan meydana getirir.
Kapsanılan mekan biçim itibarı ile de kapsayan mekandan farklılaşıp, kendi imgesini bağımsız bir nesne olarak güçlendirebilir. Biçimlerdeki bu zıtlık bu iki mekan arasında işlevsel bir farklılığa yada kapsanılan mekanın simgesel önemini belirtebilir.